Waarom ik AST SpaceMobile niet meer geloof
Ik had AST SpaceMobile. Een flinke positie. Ik heb het verkocht.
Niet omdat ik genoeg verdiend had. Niet omdat ik geld nodig had. Maar omdat ik op een ochtend wakker werd en mezelf de vraag stelde die ik mezelf veel te lang niet had durven stellen. Wat doet dit bedrijf eigenlijk dat anderen niet ook kunnen?
Ik kreeg geen antwoord. Niet van mezelf, niet van Reddit, niet van Twitter, niet van de mensen die er rotsvast in geloven. Wel veel patenten. Veel schematische tekeningen. Veel "kijk eens hoe groot deze phased array is." Maar geen overtuigend antwoord op de meest fundamentele vraag die een investeerder zou moeten stellen.
Het bedrijf dat de oude wereld probeert te redden
AST SpaceMobile bestaat omdat telco's zich bedreigd voelen door Starlink. Dat is de hele propositie. Niet meer, niet minder. De bestaansrechten van AT&T, Verizon en Vodafone hangen aan het idee dat zij een eigen weerwoord moeten hebben op directe satelliet-connectiviteit, anders worden ze gecommoditeerd.
ASTS positioneert zich als de neutrale partner voor die telco's. Hun spectrum, hun klant, hun merk. Maar dan met een raket erbij.
Dat klinkt aardig totdat je het langer aankijkt. Want wat het écht is, is een laatste stuiptrekking van een sector die de overgang naar de volgende fase niet wil maken. Telco's hebben honderd jaar gewerkt met dezelfde mentaliteit. Bezit het spectrum, bezit het netwerk, bezit de klant, vraag premiums voor connectiviteit. En nu er iemand komt die zegt "we doen het gewoon vanuit de ruimte naar elke telefoon, zonder jullie tussenlaag," gaan ze in paniek op zoek naar iets dat hun model overeind houdt.
ASTS verkoopt dat reddingsplan. En dat is geen vooruitgang. Dat is achteruitgang met meer satellieten.
Ondertussen slaan Elon en Starlink gewoon een paar stappen over. Geen tussenlaag, geen partnerschap met sectoren die al achterhaald zijn, geen 45 MOU's met telco's. Direct naar de eindgebruiker, eigen spectrum, eigen netwerk, eigen tempo. Dat is de toekomst die de oude wereld niet wil zien. ASTS is precies het tegenovergestelde. Het is een bedrijf dat de oude wereld nog dieper in zijn comfortzone duwt.
Elon heeft een punt over het ruimteafval
Hier ga ik iets zeggen wat veel ASTS-bulls niet willen horen. Elon heeft gelijk over de satellieten.
Een ASTS BlueBird is geen normale satelliet. Het is een uitklapbare phased array van 64 vierkante meter, met plannen voor 223 vierkante meter in Block 2. Het is, in de praktijk, een spiegel zo groot als een rijtjeshuis die in een lage baan om de aarde draait. Astronomen klagen al openlijk over de helderheid. BlueBird-satellieten zijn onder de helderste objecten in de nachthemel geworden. Sterrenkundige waarnemingen worden er actief door verstoord.
Stel je voor wat er gebeurt als ze een constellation van 168 van die dingen lanceren. En dan, op een dag, eentje het niet meer doet. Dan zit je niet met een handige verkeerstoren in de hemel. Dan zit je met een gigantisch reflecterend brokstuk op een hoogte waar de Kessler-syndrome-risico's al jaren toenemen.
Starlink heeft dit probleem ook, maar in mindere mate per satelliet. ASTS doet het op de meest brute manier mogelijk. Zo groot mogelijk, zo zichtbaar mogelijk, zo veel mogelijk drag. Als je nadenkt over wie de aarde-orbit netjes wil houden voor de komende generatie, dan is ASTS niet je vriend.
Het is, eigenlijk best letterlijk, een doorn in het oog van iedereen die naar boven kijkt.
De executie faalt
Een pre-revenue bedrijf met een market cap van bijna 30 miljard moet één ding doen. Leveren. Lanceringen halen, satellieten in orbit zetten, eerste klanten activeren, omzet maken.
Hun laatste lancering verneukten ze. Dat is niet een detail. Dat is een waarschuwing. SpaceX heeft jaren raketten laten ontploffen tijdens iteratie, ja, maar dat was tijdens R&D op hun eigen vehicle. ASTS gebruikte gewoon andermans raket en het ging alsnog mis. Dat zegt iets over operationele zorgvuldigheid, niet over de natuurkunde van rakettechniek.
En direct na die mislukking gingen ze huilend naar Elon. Naar SpaceX, de raket-tak van precies de partij die hun grootste concurrent is in het direct-to-cell segment. Er is verstandige logica voor te bedenken (er is geen andere betaalbare ride to orbit op schaal), maar het signaal naar de buitenwereld is genant. Zonder de partij die ons wil verslaan komen we niet eens onze constellation in orbit.
Met al het geld dat dit bedrijf heeft opgehaald, met alle aandacht die ze krijgen, met al het optimisme van hun investeerders, lukt het ze niet om gewoon een paar satellieten netjes de ruimte in te krijgen. Dat is geen detail. Dat is een patroon.
De moat is dun, of er is geen
Wat is hun moat?
- Betere technologie dan SpaceX? Nee.
- Beter leiderschap dan Elon? Nee.
- Meer geld dan Starlink? Niet eens dicht in de buurt.
- Beter executievermogen? Tot nu toe absoluut niet.
- Patenten? Misschien. Maar patenten zijn een achterhoede-gevecht, geen voorsprong. En Starlink heeft het juridische team en de centen om elke patent-strijd jarenlang uit te zitten of er omheen te ontwerpen.
Wat overblijft is de telco-relatie. Dat is de echte moat, als die er is. Maar zelfs daar zit een leegte. Telco's zijn niet trouw. Telco's zijn pragmatisch. Op het moment dat Starlink een aantrekkelijke deal aanbiedt aan AT&T (zoals ze al doen met T-Mobile), gaat AT&T overstag. Want telco's hebben helemaal geen ideologische voorkeur voor "neutraliteit." Ze hebben een voorkeur voor marge en marktaandeel.
De moat is, met andere woorden, een huurcontract op een paar belangrijke partners. Huurcontracten lopen af.
Wat het echt is
Wat AST SpaceMobile écht is, denk ik, is een meme-stock met raketten. Een bedrijf dat een goed verhaal vertelt aan een type investeerder dat geen technische diepgang heeft maar wel een gevoelig oor voor "next big thing in space." De koers slingert daardoor heen en weer op nieuwsfragmenten die niemand echt begrijpt. Een patent, een MOU met een telco, een lancering, een Reddit-thread. Er valt geen pijl op te trekken want er is geen onderliggende waarde-creatie die je kunt volgen.
En dat is precies het soort aandeel waar je je hand niet aan moet branden. Niet omdat het niet kan verdubbelen, maar omdat je geen idee hebt waarom het verdubbelt, en geen idee hebt waarom het halveert. Je bent passagier in een verhaal waar jij de plot niet snapt.
De waarschijnlijke uitkomst
Mijn beste gok. ASTS gaat niet naar nul door één catastrofale gebeurtenis. ASTS gaat naar nul door een langzame slijtage. Cash brandt op terwijl Block 2 vertraging oploopt. Telco's beginnen, één voor één, parallelle deals te tekenen met Starlink. Aandelen worden uitgegeven om de constellation af te bouwen, en bestaande aandeelhouders worden uitgewaterd tot tranen toe. En op een dag wordt het overgenomen voor een fractie van de huidige market cap door een telco-consortium dat de assets wil voor een schijntje.
Dat is geen meme. Dat is hoe het echt afloopt met bedrijven die een aardig idee hebben in een markt waar een sterkere speler met meer geld, meer talent en meer momentum besluit dat dit segment ook van hem is.
Tot slot
Ik vind niet dat AST SpaceMobile geen bestaansrecht mag hebben. Ze mogen er zijn. Het zijn geen slechte mensen. Ze proberen iets ambitieus. Ik gun ze succes op een persoonlijk vlak.
Maar als ik eerlijk ben over wat ik zie, dan zie ik een bedrijf dat opereert in de oude wereld, die oude wereld bovendien verveelt met manieren van werken die niet meer passen, en dat tegelijkertijd de aarde-orbit volstouwt met spiegels die niemand mooi vindt. Voor een bedrijf als SpaceX, of Starlink, voelt ASTS niet als een eerlijke concurrent. Het voelt eerder als een hindernis die je liever zou willen wegnemen. Een gezwel in het systeem dat je probeert op te bouwen.
Als investeerder hoef ik niet te applaudisseren voor moed. Ik hoef niet mee te vechten voor de underdog. Ik moet kapitaal alloceren naar waar het rendement het waarschijnlijkst is. En als ik kijk naar dit bedrijf en dit prijskaartje, dan zie ik een verhaal dat niet rijmt met de werkelijkheid.
Starlink kan dit. Starlink doet dit. Starlink heeft meer raketten, meer geld, meer talent en meer momentum. De vraag is niet of ASTS Starlink ooit gaat verslaan. De vraag is of er een hoek van de markt blijft bestaan waar Starlink ASTS niet uit weg drukt.
Ik denk dat het antwoord nee is. En 30 miljard market cap voor "nee" is geen koopje. Het is een fout.
Disclaimer: ik had een aanzienlijke positie in AST SpaceMobile en heb die grotendeels verkocht. Dit is geen beleggingsadvies. Het is een eerlijk verhaal van iemand die er een tijd in heeft gezeten, ermee geworsteld heeft, en eruit is gestapt.
If you want to know when I write something new:
