De weg van de meeste weerstand

Ik heb een vriend die alles op de moeilijkste manier doet.

Hij heet Tibor. Ik ken hem al meer dan tien jaar, ergens vanuit het buitenland, in een tijd dat we allebei nog niet wisten wat we aan het doen waren. Sindsdien is hij een van de grappigste, scherpste mensen die ik ken. En een van de koppigste.

Divi

Tibor bouwt websites. Jarenlang deed hij dat met Divi, een WordPress-thema dat in de industrie bekendstaat als... laten we zeggen: niet de eerste keuze van mensen die het serieus menen.

Ik zei het hem. Meerdere keren. "Tibor, kijk eens naar Kadence. Het is beter. Het is sneller. Het maakt je leven makkelijker."

Hij keek ernaar. Hij knikte. En hij ging door met Divi.

Zijn site werkte. Hij verdiende geld. Dus waarom veranderen? En dus optimaliseerde hij. En optimaliseerde. En optimaliseerde. De verkeerde tool, helemaal glad gepolijst.

Voluum

Tibor gebruikt Voluum om zijn links te tracken. Voor de niet-ingewijden: dat is een beetje alsof je in 2026 nog een fax hebt staan. Het apparaat doet het. Maar je staat er wel alleen mee.

Ik denk dat hij een van de laatste klanten is. Ik weet het niet zeker. Maar als Voluum ooit de deuren sluit, belt iemand Tibor persoonlijk op om het te vertellen.

Satijnen lakens

Tibor heeft het goed voor elkaar. Echt goed. Het soort goed waarbij je 's ochtends wakker wordt en even niet weet in welk land je bent, omdat het bed overal hetzelfde aanvoelt.

En daar zit iets in. Als alles draait, voelt verandering als risico. Waarom zou je leren fietsen als de auto het doet? Waarom zou je luisteren als het ook zonder luisteren goed gaat?

Op een gegeven moment ging ik minder bellen. Niet bewust. Meer het gevoel dat het gesprek maar één kant op ging. Dat mijn ideeën een andere weging kregen dan de zijne. Niet om wat ik zei, maar om wie het zei.

Portugal

Ik bezocht Tibor elk jaar in Portugal. Trouw. Vliegticket boeken, erheen, paar dagen samen.

Laatst hoorde ik dat hij ieder jaar een half jaar in Nederland zit.

Dat is een grappig detail als je erover nadenkt.

Waarom ik dit schrijf

Niet om hem af te branden. Tibor heeft me geholpen op momenten die ertoe deden. Hij is scherp, grappig, en loyaal op de manieren die tellen.

Maar hij leest dit. En ik wil dat hij even grinnikt, en dan even stilstaat. Meer niet.